de afstand tot jouw kern

 

Stem vrede

Het gebod
zondag 19 juni 2016 09:42

Tijdens een tentenkamp waar we mediteerden, spraken en werkten met de "wolk van niet weten", werd ons verzocht te mediteren op het beeld van Mozes die de berg Sinaï opging om de 10 geboden te ontvangen. De berg was in een wolk gehuld opdat het aangezicht van God niet gezien zou worden. In onze meditatie keerden we ons met dit beeld naar binnen om te horen hoe ons eigen gebod zou klinken.

Het gebod

Zowaar, ik vertel u: "Er is geen 'ik' dat naar het lichaam beweegt, het lichaam is immers het begin. Ten dienste van het lichaam heeft het 'ik' te buigen, dan volgt het vertrouwen." Het gebod "gij zult uiten, niet uithouden" is gericht tot het 'ik'. Het lichaam wenst vrij te uiten, en uithouden dient daarin slechts het 'ik'.

 

Het lichaam

Ons lichaam is het beginpunt in alles. Dit is waar we als pasgeborene ervaren en uit deze ervaringen ontwikkelen we ons "ik". De blijmoedige, pijnlijke, gecensureerde, dwangmatige en beheerste "ik" groeit uit de ervaringen van ons lichaam. Ons ego, ons "ik", is voortgebracht uit ervaringen van het lichaam en het "ik" dient het lichaam. We zijn vooral in de westerse maatschappij de verbinding van ons lichaam vaak kwijt. Ons ego, ons ik-beeld, heeft zulke proporties aangenomen, dat we niet beseffen dat het lichaam niet het "ik" dient, maar andersom.

Het vertrouwen

Als oefening kunnen we zoeken naar de plek in ons lichaam waar we vertrouwen kunnen voelen. Als oefening kunnen we zoeken naar een plek in ons lichaam waar we vertrouwen niet, of minder, voelen. Door nu het lichamelijk vertrouwen te laten vloeien naar de plekken waar we het minder ervaren, omhullen we onze pijnlijke ervaringen en lichamelijk-psychologische-beknellingen. Als we werkelijk ons hoofd buigen voor het diepe waarheidsbesef van ons lichaam, kan er vertrouwen opkomen. We kunnen worden opgenomen in de oorsprong, de bron, van liefde en vertrouwen waarin we ons gedragen voelen.

 

 

 

Reacties   

 
Marcel
+1 #1 Marcel 19-06-2016 17:35
Hallo Marco, weer een mooi verhaal dat me tot nadenken heeft gebracht. Voor mij is het ik niet mijn ego. Mijn werkelijke ik is het gene dat waarneemt. Het gene dat de gedachten en het ego ziet. Deze ik moet buigen voor het lichaam omdat het zijn huis is. Geen respect voor het lichaam kan tot gevolgen hebben dat het ik zijn huis moet verlaten. Groetjes Marcel
Citeer
 
 
Marco Wobben
0 #2 Marco Wobben 21-06-2016 09:24
Hoi Marcel,
In het stuk is de 'ik' opzettelijk met aanhalingsteken s en kleine letters geschreven. Kleine letters overeenkomstig het kleine 'ik', zijnde de persoonlijkheid of ego.
Daarnaast is er natuurlijk nog het grotere 'Ik' met een hoofdletter. Het grote 'Ik' staat dan voor het Zelf dat de persoonlijkheid overstijgt. Dit is het bewustzijn dat zonder oordeel aanschouwt en ervaart, en ook het overdenken beschouwd. Het 'Ik' is een natuurlijk gegeven met het geheel. Het is juist het 'ik' dat moet buigen om het lichaam te dienen. En zoals jij schrijft is het 'ik' hetgeen dat respect dient te hebben opdat het 'ik', noch het 'Ik', dit lichaam moet verlaten.
Dank voor je waardevolle reactie. Hopelijk licht het weer iets toe. (Zie ook andere artikelen over bewustzijn en persoonlijkheid .)
Citeer
 
 
Vera Kruijdenberg
0 #3 Vera Kruijdenberg 22-06-2016 08:46
Hoi Marco,

Wat een mooie verhalen zeg..
Dit had ik even nodig, bedankt hiervoor.

Groetjes en veel liefs :lol:
Citeer
 

Recent